|
|
Satakunnan Työ (Пори, Финляндия) 12.11.81
ALLA PUGATSOVA: LAULAN YSTÄVYYDEN JA RAUHAN TUNNUKSEN ALLA
Alla Pugatsova, ’nainen, joka laulaa’ näyttelijätär ja erinomainen taiteilija konsertoi lauantaina Porissa. Neuvostoliitossa Alla Pugatsova on kevyen musiikin ehkä valovoimaisin tähti, joka ei tyydy vanhoihin hyväksi koettuihin ratkaisuihin, vaan etsii koko ajan uutta. Myös ihmisenä hän haluaa olla edistyksellinen ja toimia ystävyyden ja rauhan tunnuksen alla. Ennen lauantai-illan konserttiaan Alla Pugatsova istahti hetkeksi rupattelemaan maailman menosta ja omasta musiikistaan. Täytyy heti aluksi todeta, että Alla on erittäin lämmin, avoin ja teeskentelemätön taiteilija, jolla on kosolti myös huumorintajua.
Mitään nauramisen aihetta hän ei nähnyt tämän päivän maailman tilanteessa: ”Maailma on tänään jokapuolella erittäin jännittyneessä tilassa. Uskon, että jokainen normaali ihminen on huolestunut sodan vaarasta ja toivoo rauhan säilyvän. Sotahan ei missään nimessä jäisi rajoitetuksi, niinkuin eräät väittävät, vaan leviäisi maailmanlaajuiseksi. Sodan pelko aiheuttaa ihmisissä kumma kyllä passiivisuutta. Rauhan puolesta pitää toimia aktiivisesti ja tästähän on viime aikoina mitä massiivisempia näyttöjä. Minäkin voisin istua kotona ja laulaa silloin kuin huvittaa, mutta minä haluan tuoda työlläni oman panokseni toimintaan rauhan puolesta.”
Miten näette tavallisen ihmisen vaikutusmahdollisuudet sodanvastaisessa kamppailussa? ”Jokainen voi tuoda oman henkilökohtaisen panoksensa rauhantyöhön. Kansojen on kontrolloitava johtajiensa edesottamuksia. Kansahan joutuu aina rankimmin kokemaan johtajien virheet. Kansassa piilee mahtava voima, jos ihmiset toimivat yhdessä rauhan puolesta, sodanlietsojat eivät voi toteuttaa tuhoisia suunnitelmiaan. Minun tapani olla mukana on laulaminen. Konsertoin Suomessa Rauhanrahaston hyväksi, ja uskon, että tämä on minulle kaikkein paras toimintamuoto.”
Sodan ja rauhan ongelmista Alla Pugatsova puhuu vapautuneesti mutta kiihkoilematta. Kaikesta kuulee, että hän puhuu puhtaasta sydämestään. Hän on kuitenkin syvästi optimistinen, eikä usko maailmansodan mahdollisuuteen. Siirryttäessä keskustelemaan musiikista Alla Pugatsovan näyttelijän temperamentti pääsee esille näkyvimmin: kuvaavat ilmaisut saavat tehoa käden liikkeistä ja äänen eloisuudesta.
”Minä en ole itse määritellyt musiikkiani. Sen on tehnyt yleisöni, joka kutsuu konserttejani Alla Pugatsovan teatteriksi. Sana teatteri kertoo jo paljon. Esitän hyvin erityyppisiä lauluja. Minua on kuvailtu aluksi koomiseksi, traagiseksi tragikoomiseksi ja lopulta lyyrisdramaattiseksi. Nämä kaikki eri tyypit voi löytää konsertissani. Musiikillisesti haluan laulaa lauluja laidasta laitaan: rockia, bluesia, chansoneja, retroa, reggaeta ja jopa ”new wiew”iäkin olen kokeillut. Tyyli ei ole minulle missään nimessä tärkeintä, vaan se, miten tulkitsen erityyppisiä kappaleita. Jokaisessa laulussani on sanoma.
Alla Pugatsova on koulutukseltaan pianisti ja orkesterinjohtaja. Myöhemmin hän on saanut myös näyttelijän ja ohjaajan pätevyyden. Tärkeimpänä hän ei kuitenkaan pidä todistuksia pätevyydestä ja lahjakkuudesta. Hän on esiintynyt myös elokuvassa ”Nainen, joka laulaa”. Muitakin roolitöitä on tarjottu, mutta Alla Pugatsova on niistä
toistaiseksi kieltäytynyt.
Kysymykseen kevyen musiikin asemasta Neuvostoliitossa Alla Pugatsova on joutunut vastaamaan joka päivä. ”Kevyen musiikin arvostus on maassamme parantunut viime vuosina huomattavasti. Mikä tärkeintä, tekninen varustelu on kohentunut paljon. Kenties myös minun kansansuosioni on ollut edesauttamassa arvostuksen lisääntymistä. Uusia kyvykkäitä artisteja ja säveltäjiä on Neuvostoliitossa kylliksi. Toivottavasti heidän tiensä huipulle ei ole niin raskas kuin se oli minulla. Lupaavina nuorista laulajista on mielestäni Juri Antonov. Myös Valeri Leontev on omaleimainen ja pätevä laulaja. Yhtyeistä kannattaa mainita rock-yhtye Mashina Vremeni ja Arsenal, joiden lisäksi eri tasavalloissa on monia tasokkaita yhtyeitä. Kansainvälisesti menestyviä on valitettavasti vielä liian vähän, mutta töitä asian eteen tehdään rankasti?”
”Minulla on ollut menestykseksellistä yhteistyötä runoilija Ilja Resnikin ja säveltäjä Raimond Pauluksen kanssa. Tulevaan ohjelmistooni otan parhaita tämän yhteistyön hedelmistä. Eräs yhteisistä lauluistamme sai Vuoden Laulun arvon maassamme. Ilja ja Raimond ovat kaiken lisäksi hyvin läheisiä ystäviä.”
Kevyen musiikin harrastus on levinnyt kaikkiin neuvostotasavaltoihin ja hyviä laulajia, säveltäjiä ja yhtyeitä riittää jokaisen makuun. Tasavallat tukevat aktiivisesti omia nimekkäitä artistejaan eivätkä taiteilijat joudu kamppailemaan samoissa vaikeuksissa kuin meillä täällä Suomessa. Vaikeinta tilanne onkin Venäjän federaatiossa, missä taiteilijoitten suuren määrän takia ei tukea vielä kyetä jakamaan täysin oikeudenmukaisesti. Huipulle yrittävän on tehtävä töitä voimia säästämättä.
”Konsertoin keskimäärin 15 kertaa kuukaudessa. Se ei ole kovin paljon, ja johtuu jo vakiintuneesta asemastani. Pyrin laatimaan konserttiohjelmistoni tiiviiksi kokonaisuudeksi, jotka vaativat paljon valmistautumista ja ovat raskaita toteuttaa. Näin pyrin korvaamaan määrän laadulla. Konsertoin maamme suurimmissa kaupungeissa yleensä suurille yleisömäärille. Suurimmillaan konserttisalini voi olla jopa 50 000:lle tarkoitettu. Se, että kevyen musiikin konserteissa käy paljon yleisöä, tekee tästä taiteenlajista erittäin demokraattisen. Onneksi kulttuuriministeriömme on oivaltanut asian ja tukee kaikin keinoin arvokasta toimintaamme.”
Suomessa Alla Pugatsovalla on 15 päivän kiertue. Hänellä on 10 konserttia, joista 3 pääkaupungissa. Suomalaisyleisöstä hänellä ei ole mitään pahaa sanottavaa. ”Oletin, että joudun tekemään enemmän töitä, jotta musiikkiani ymmärrettäisiin. Mutta nyt olen positiivisesti yllättynyt. Konserttisalit ovat tietysti vähän vaikeampia kuin tavallisesti, mutta olen urani aikana esiintynyt kaikenlaisissa konserttipaikoissa. Eräs seikka on hiukan yllättäen tuottanut hankaluuksia. Lavat ovat nimittäin liukkaita ja se on haitannut lavaliikkumistani. Toistaiseksi kaikki on kuitenkin mennyt hyvin.” Sanoo Alla Pugatsova ja koputtaa kolmasti maalaamatonta pöydänjalkaa.
”Haluan painottaa suomalaisille ystävilleni, että en ole täällä pelkästään esiintyvänä artistina, vaan ihmisenä, joka haluaa kertoa teille asioita, jotka kokee elämässä tärkeiksi. Olen hyvin tyypillinen neuvostoartisti, tyypillinen neuvostonainen ja ihminen. Haluan, että kansamme olisivat ystäviä keskenään ja se on mahdollista vasta kun tunnemme toisemme läheisemmin. Meidän pitää murtaa ne rajat, jotka estävät ihmisten ystävällistä kanssakäymistä. Tämän puolesta haluan henkilökohtaisesti toimia ystävyyden puolesta, sillä siellä missä arvostetaan ystävyyttä ei elä sodan siemen!”
Riihikedon konserti todisti: Alla Pugatsova moni-ilmeinen taiteilija
Kiinnostus Neuvostoliiton johtavan kevyen musiikin artistin musiikkia kohtaan on melkoista täällä syrjäisessä Porissakin. Alla Pugatsovan konserttiin Riihikedon koululle kokoontui salintäysi kaikenikäisiä musiikinnälkäisiä. Soitin ja äänentoistoarsenaali hiukan pelotti ennen konsertin alkua, mutta pelko osoittautui turhaksi.
Järjestäjien puolesta konsertin avasi Iikka Vehkalahti. Hän muistutti, että konserttipäivä on suuren juhlan ajankohta Neuvostoliitossa. Juhlittiinhan silloin Lokakuun Vallankumouksen vuosipäivää. Viimeaikaiset maailmanpoliittiset tapahtumat huolestuttavat kaikkia kansoja, mutta meidan on lisättävä toimintaamme rauhan puolesta totesi Vehkalahti. Toimintaa ydinaseettoman Pohjolan puolesta on entisestään tehostettava.
Itse konsertti lähti käyntiin rytmikkäästi. Stereoefektejä koettiin heti ensi tahdeilita lähtien rumpalien aloittaessa urakkaansa. Kolme ensimmäistä kappaletta olivat varsin funky-pitoisia: ”Olen väsynyt”, ”Kaikki on yksinkertaista” ja ”Elää eikä vain olla” rävähtivät saliin rytmikkäästi. Yleisö oli varmaan hiukan yllättynyt tällaisesta alusta. Kenties odotettiin jotain tyypillisempää neuvostomusiikkia. Mutta Alla Pugatsova ei liehittele yleisöään. Hän pyrkii taiteelliseen kokonaisuuteen, joka lähtee kehittymään heti ensi nuoteista lähtien.
Seuraavaksi yhtye viritteli solistiaan kesätunnelmiin. Kappale ”Kesä” on Pugatsovan viime aikojen suuria hittejä Neuvostoliitossa, eikä kaiketi suomalaisyleisökään jäänyt kylmäksi. Myös blues tuntuu sointuvan Solistin esittämänä, "Lähden, äiti" tulkinnassa Alla Pugatsova väläytteli erinomaisia
äänenmuodostamismahdollisuuksiaan. Se kuulosi ihan oikealta bluesilta, ja mikä tärkeintä kuitenkin omaperäiseltä bluesilta. Muutenkin alkoitunnelma hiukan pehmetä kohotakseen taasen lauluun ”Laula”. Siinä Pugatsova imitoi erilaisia laulutyylejä. Ja kaikille salissa istujille tuli varmasti selväksi, että hän hallitsee ne kaikki. Erinomaista.
Tuttua linjaa edusti ”Kuninkaat voivat mitä vain” ja ”Harlekiino”, joiden aikana mukanataputtaminen kasvoi täyteen mittaansa. ”Harlekiino” oli myös loistava esimerkki taiteilijan lavatyöskentelystä. Pantomiimi ja mimiikka ovat Alla Pugatsovan esiintymisessä varsin näkyvällä sijalla. Hän liikkuu lavalla tehokkaasti, samalla loistavasti tukien laulun sanomaa.
Konsertin kokonaisuutta korosti se, että se läpivietiin tauotta. Tämä oli oikea ratkaisu tälle kokonaisuudelle. Liian raskaaksi ei konserttia voi missään nimessä sanoa. Hyvän konsertin kun tuntee siitä, että tuntee haluavansa vielä lisää, ja tästä konsertista jäi sellainen tunne. Ylimääräisinä lauletut kappaleet olivat loppupuolen parasta antia. "Laulan teille uusintana" oli väsyneen taiteilijan tilitys joka sai mahtavuudessaan väreet hiusrajaan.
Koko konsertti oli ajatuksella laadittu täysipainoiseksi kokonaisuudeksi. Ensiksikin se koostui tietysti lauluista joiden järjestys oli tarkkaan laadittu mukaansatempaamaan yleisön tuntemuksia. Orkesteri soitti vapautuneesti, ilman rutiininomaisuutta. Yhtyeessä oli 10 muusikkoa: mm. sen seitsemää kosketinsoitinta soitti kaksi varsin monipuolista muusikkoa. Orkesteri ei peittänyt solistin ääntä, minkä takasi kookas mixauspöytä. Myös valojen käyttö oli hallittua ja tuki kokonaisvaikutelman muodostumista.
Konsertin lopuksi Alla Pugatsova kiitti lämpimästi yleisöään. Hän toivoi, että tämän päivän ongelmat jäisivät elämään vain lauluihin. Ajatukseen yhtyivät varmasti kaikki konsertista nauttuneet. Musiikillisesti ei konsertti voi tästä paljon parantua. Uskoisi suomalaisyleisönkin yhtyvän Alla Pugatsovan konsertin maassaan saamaan nimitykseen ”Alla Pugatsovan teatteri”.
ПЕРЕВОД
АЛЛА ПУГАЧЕВА: Я ПОЮ ПОД ЗНАКОМ ДРУЖБЫ И МИРА
Алла Пугачева, актриса фильма «Женщина, которая поет» и выдающийся мастер искусства, дает в субботу концерт в Пори. В Советском Союзе Алла Пугачева является, пожалуй, самой яркой звездой легкой музыки, которая не удовлетворяется старыми, хорошо себя зарекомендовавшими решениями, а постоянно ищет новое. Также и как человек она хочет быть прогрессивной и действовать под знаком дружбы и мира. Перед своим субботним вечерним концертом Алла Пугачева присела на минутку, чтобы поговорить о положении дел в мире и о своей собственной музыке. Нужно сразу же отметить в самом начале, что Алла — очень теплая, открытая и искренняя артистка, которая обладает к тому же огромным чувством юмора.
Никакого повода для смеха она не увидела в сегодняшней ситуации в мире: «Мини мир сегодня повсюду находится в очень напряженном состоянии. Верю, что каждый нормальный человек обеспокоен угрозой войны и надеется на сохранение мира. Ведь война ни в коем случае не останется ограниченной, как утверждают некоторые, а разрастется до масштабов всего мира. Страх войны, как ни странно, вызывает в людях пассивность. За мир нужно бороться активно, и в последнее время этому есть самые масштабные подтверждения. Я тоже могла бы сидеть дома и петь только тогда, когда хочется, но я хочу внести своим трудом собственный вклад в деятельность ради мира».
Какими вы видите возможности влияния обычного человека в антивоенной борьбе? «Каждый может внести свой личный вклад в дело мира. Народы должны контролировать действия своих лидеров. Ведь именно народу всегда приходится тяжелее всего расплачиваться за ошибки вождей. В народе кроется огромная сила, если люди действуют вместе ради мира, поджигатели войны не смогут осуществить свои разрушительные планы. Мой способ участия — это пение. Я гастролирую в Финляндии в пользу Фонда мира, и верю, что для меня это самая лучшая форма деятельности».
О проблемах войны и мира Алла Пугачева говорит непринужденно, но без фанатизма. По всему видно, что она говорит от чистого сердца. Тем не менее, она глубоко оптимистична и не верит в возможность мировой войны. При переходе к беседе о музыке актерский темперамент Аллы Пугачевой проявляется наиболее заметно: образные выражения получают дополнительную силу от движений рук и живости голоса.
«Я сама не определяла свою музыку. Это сделал мой зритель, который называет мои концерты Театром Аллы Пугачевой. Слово "театр" уже говорит о многом. Я исполняю песни самых разных типов. Меня описывали сначала как комика, трагика, трагикомика и, наконец, как лирико-драматическую актрису. Все эти разные типажи можно найти в моем концерте. В музыкальном плане я хочу петь песни от края до края: рок, блюз, шансон, ретро, регги и я попробовала даже "новую волну". Стиль для меня ни в коем случае не является самым важным, важно то, как я интерпретирую разные типы произведений. В каждой моей песне есть послание».
Алла Пугачева по образованию пианист и дирижер хора. Позже она получила также квалификацию актрисы и режиссера. Самым важным она, однако, не считает свидетельства о квалификации и таланте. Она снялась также в кинокартине «Женщина, которая поет». Ей предлагали и другие роли в кино, но Алла Пугачева от них пока что отказалась.
На вопрос о положении легкой музыки в Советском Союзе Алле Пугачевой приходится отвечать каждый день. «Уважение к легкой музыке в нашей стране значительно улучшилось в последние годы. Что самое важное, техническое оснащение сильно продвинулось вперед. Возможно, и моя народная популярность способствовала росту этого признания. Новых талантливых артистов и композиторов в Советском Союзе достаточно. Надеюсь, их путь к вершине не будет таким тяжелым, каким он был у меня. Среди многообещающих молодых певцов я бы выделила Юрия Антонова. Также Валерий Леонтьев — самобытный и профессиональный певец. Из коллективов стоит упомянуть рок-группу "Машина времени" и "Арсенал", помимо которых во многих республиках есть много высококлассных групп. На международном уровне успешных, к сожалению, пока слишком мало, но работа над этим вопросом ведется усиленно».
«У меня сложилось успешное сотрудничество с поэтом Ильей Резником и композитором Раймондом Паулсом. В свою будущую программу я возьму лучшие плоды этого сотрудничества. Одна из наших совместных песен получила статус "Песни года" в нашей стране. Илья и Раймонд, помимо всего прочего, очень близкие друзья».
Увлечение легкой музыкой распространилось по всем советским республикам, и хороших певцов, композиторов и групп хватает на любой вкус. Республики активно поддерживают своих собственных именитых артистов, и деятелям искусства не приходится бороться с теми же трудностями, что и нам здесь, в Финляндии. Труднее всего ситуация складывается в Российской Федерации, где из-за огромного количества артистов поддержку пока не удается распределять полностью справедливо. Пытающемуся пробиться на вершину приходится работать не щадя сил.
«Я даю концерты в среднем 15 раз в месяц. Это не очень много и связано с моим уже стабильным положением. Я стремлюсь выстраивать свою концертную программу как плотное единое целое, что требует большой подготовки и тяжело в реализации. Таким образом я стараюсь заменять количество качеством. Я гастролирую в крупнейших городах нашей страны обычно для огромного количества зрителей. В максимуме мой концертный зал может быть рассчитан даже на 50 000 человек. То, что концерты легкой музыки посещает так много публики, делает этот вид искусства очень демократичным. К счастью, наше Министерство культуры осознало этот факт и всеми силами поддерживает нашу ценную деятельность».
В Финляндии у Аллы Пугачевой проходит 15-дневное турне. У нее запланировано 10 концертов, 3 из которых — в столице. О финской публике ей нечего сказать плохого. «Я предполагала, что мне придется работать больше, чтобы мою музыку поняли. Но сейчас я позитивно удивлена. Концертные залы, конечно, немного более сложные, чем обычно, но за свою карьеру я выступала на самых разных концертных площадках. Один момент, довольно неожиданно, доставил трудности. Дело в том, что сцены здесь скользкие, и это мешало моим движениям на сцене. Пока что, впрочем, всё прошло хорошо», — говорит Алла Пугачева и трижды стучит по некрашеной деревянной ножке стола.
«Я хочу подчеркнуть моим финским друзьям, что я здесь не только как выступающий артист, но и как человек, который хочет рассказать вам о вещах, которые считает важными в жизни. Я очень типичный советский артист, типичная советская женщина и человек. Я хочу, чтобы наши народы дружили между собой, а это возможно только тогда, когда мы узнаем друг друга ближе. Мы должны сломать те границы, которые мешают дружескому общению людей. Ради этого я хочу лично действовать во имя дружбы, ведь там, где ценят дружбу, не живут семена войны!»
Концерт в Риихикето доказал: Алла Пугачева — многоликая артистка
Интерес к музыке ведущего артиста легкой музыки Советского Союза довольно велик даже здесь, в отдаленном Пори. На концерт Аллы Пугачевой в школе Риихикето собрался полный зал из изголодавшихся по музыке людей всех возрастов. Арсенал инструментов и звукоусиления немного пугал перед началом концерта, но страх оказался напрасным.
От имени организаторов концерт открыл Иикка Вехкалахти. Он напомнил, что день концерта является датой большого праздника в Советском Союзе. Ведь тогда праздновалась годовщина Октябрьской революции. Последние события мировой политики беспокоят все народы, но мы должны активизировать нашу деятельность ради мира, отметил Вехкалахти. Деятельность во имя безъядерного Севера должна быть усилена еще больше.
Сам концерт начался ритмично. Стереоэффекты ощущались с самых первых тактов, когда барабанщики начали свою работу. Первые три песни были весьма в стиле фанк: «Я устала», «Все очень просто» и «Жить, а не существовать» [«Поднимись над суетой»] ворвались в зал ритмично. Публика была, наверное, немного удивлена таким началом. Возможно, ожидалось что-то более типичное для советской музыки. Но Алла Пугачева не заигрывает со своей публикой. Она стремится к художественной целостности, которая начинает развиваться с самых первых нот.
Затем группа настроила свою солистку на летнее настроение. Песня «Лето» является в последнее время большим хитом Пугачевой в Советском Союзе, и, судя по всему, финская публика тоже не осталась холодной. Также и блюз кажется созвучным в исполнении солистки; в интерпретации «Ухожу, мама» [«Вот так случилось, мама»] Алла Пугачева продемонстрировала свои великолепные возможности звукообразования. Это звучало как самый настоящий блюз, и, что самое важное, при этом как самобытный блюз. В остальном начальная атмосфера стала немного смягчаться, чтобы снова подняться к песне «Пой» [«Старая песня»]. В ней Пугачева имитировала различные стили пения. И всем сидящим в зале определенно стало ясно, что она владеет ими всеми. Превосходно.
Знакомую линию представляли «Всё могут короли» и «Арлекино», во время которых аплодисменты зала выросли до максимума. «Арлекино» был также блестящим примером работы артистки на сцене. Пантомима и мимика занимают в выступлениях Аллы Пугачевой весьма заметное место. Она эффективно двигается по сцене, одновременно великолепно поддерживая послание песни.
Целостность концерта подчеркивалась тем, что он был проведен без перерыва. Это было правильное решение для данного шоу. Слишком тяжелым концерт ни в коем случае нельзя назвать. Ведь хороший концерт узнаешь по тому, что чувствуешь желание получить добавку, и от этого концерта осталось именно такое чувство. Спетые на бис произведения были лучшей частью финала. «Песня на бис» была исповедью уставшего художника, которая по своему величию вызвала дрожь до самых корней волос.
Весь концерт был продуманно выстроен как полновесное единое целое. Во-первых, он состоял, конечно, из песен, порядок которых был точно рассчитан на то, чтобы увлекать за собой чувства публики. Оркестр играл непринужденно, без рутины. В группе было 10 музыкантов: в том числе на целых семи клавишных инструментах играли два весьма разносторонних музыканта. Оркестр не заглушал голос солистки, что гарантировалось крупным микшерным пультом. Также и использование света было контролируемым и поддерживало формирование общего впечатления.
В конце концерта Алла Пугачева тепло поблагодарила свою публику. Она выразила надежду, что сегодняшние проблемы останутся жить только в песнях. С этой мыслью определенно согласились все, кто получил удовольствие от концерта. В музыкальном плане концерт мало в чем мог стать еще лучше. Хочется верить, что и финская публика согласится с названием, которое концерты Аллы Пугачевой получили в ее стране — «Театр Аллы Пугачевой».
Satakunnan Työ. — Пори, Финляндия, 1981. — 12 ноября
|
|
|
|
 |
|
|
|
| Rate this file (No vote yet) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
