|
Trybuna robotnicza (Катовице, ПНР) 17.08.83
Recital wielkiej Ałły
Mimo, że na tegorocznym festiwalu zielonogórskim nie byłem, jednak oglądając TV, w pełni przeżylem wielki recital Ałły Pugaczowej, który — jak podkreślali recenzenci — całkowicie zdominował czerwcową imprezę. Jeżeli koncert ten zachował aż tyle walorów w retransmisji telewizyjnej, musiał być wieczorem rzeczywiście niecodziennym. Bez zdziwienia po wysłuchaniu tej rangi interpretacji, ale z kolei z pewnym zadziwieniem, biorąc pod uwagę miejsce występu — sam bowiem nie pamiętam z plenerowych festiwali piosenkarskich owacji na stojąco — oglądałem finałowe brawa rozentuzjazmowanej publiczności. Później przeczytałem, że podobne owacje są dla wielkiej Ałły wydarzeniem normalnym — tak było w Cannes, Sopocie, Moskwie, Paryżu, Sztokholmie, Rzymie i wielu innych miastach.
Chyba nie przesadzę stwierdzając, ze Ałła Pugaczowa jest dziś jedną z największych gwiazd rozrywki światowej. Na owo wyjątkowe zjawisko złożyły się — piękny głos, ktorym Pugaczowa potrafi znakomicie operować, ujawniając w swym śpiewaniu duzą rozmaitość barw, świetne aktorstwo, doskonałe wyczucie potrzeb estrady a nade wszystko ogromną indywidualność artystyczną.
W naszych sklepach znajduje się aktualnie dwupłytowy album radzieckiej firmy gramofonowej „Melodia” z recitalem Ałły Pugaczowej, zatytułowany ,,Kak triewożen etot put” („Jak zatrważająca ta droga”). Jest to drugi, po „Zwierciadle duszy” (zawierającym m.in. piosenki ,,Królowie wszystko mogą”, „Kobieta, która śpiewa” i „Sonet 90” Szekspira) recital Pugaczowej dostępny w polskich księgarniach.
Każdy z 16 utworów nowego albumu stanowi prawdziwe cacko estradowe, dopracowane w najdrobniejszym szczególe. Muzyka, słowa, aranżacja harmonijnie współgrają ze sobą. Wszystkie ich walory doskonale uwydatnia wielki talent piosenkarki.
Świetnie się słucha zarówno utworów dramatycznych, jak tytułowej piosenki „Jak zatrważająca ta droga” z muzyką Pugaczowej (w ogóle większość piosenek, jeżeli chodzi o stronę muzyczną jest autorstwa samej wykonawczyni), czy refleksyjnych „Starych czasów” z muzyką R. Paulsa i słowami I. Reznika, względnie lirycznej piosenki „Czekaj i pamiętaj o mnie” Pugaczowej i Reznika.
Z przyjemnością odbiera się również piosenki pogodniejsze, jak „Kiedy będę babcią” do słów Cwietajewej, lub znakomitą „Starą piosenkę” przechodzącą w refrenie w ludowy romans rosyjski.
Słuchając płyty żałujemy jedynie, że nie możemy równocześnie oglądać artystki. Ale jest to jedyna „wada” tego wydawnictwa.
MAREK BRZEŹNIAK
ПЕРЕВОД
Рецитал великой Аллы
Несмотря на то, что на нынешнем зелёногурском фестивале я не был, тем не менее благодаря трансляции по телевидению в полной мере пережил грандиозный сольный концерт Аллы Пугачевой, который — как подчеркивали рецензенты — полностью доминировал на июньском мероприятии. Если этот концерт сохранил так много достоинств в телевизионной ретрансляции, вечер действительно должен был быть необыкновенным. Без удивления после прослушивания интерпретаций такого ранга, но, с другой стороны, с некоторым изумлением, принимая во внимание место выступления — сам я, признаться, не помню на фестивалях под открытым небом оваций стоя, — я наблюдал за финальными аплодисментами восторженной публики. Позже я прочитал, что подобные овации являются для великой Аллы обычным делом — так было в Каннах, Сопоте, Москве, Париже, Стокгольме, Риме и многих других городах.
Пожалуй, не преувеличу, утверждая, что Алла Пугачева является сегодня одной из величайших звезд мировой индустрии развлечений. Это уникальное явление сложилось из прекрасного голоса, которым Пугачева умеет великолепно управлять, демонстрируя в своем пении большое разнообразие тембров, блестящего актерского мастерства, отличного чутья потребностей эстрады, а главное — огромной художественной индивидуальности.
В наших магазинах сейчас продается двойной альбом советской фирмы грамзаписи «Мелодия» с концертной программой Аллы Пугачевой под названием «Как тревожен этот путь». Это второй, после «Зеркала души» (содержащего, помимо прочего, песни «Все могут короли», «Женщина, которая поет» и «Сонет № 90» Шекспира), альбом Пугачевой, доступный в польских магазинах.
Каждое из 16 произведений нового альбома представляет собой настоящий эстрадный шедевр, доработанный до мельчайших деталей. Музыка, слова, аранжировка гармонично сочетаются друг с другом. Все их достоинства великолепно подчеркивает великий талант певицы.
Прекрасно слушаются как драматические произведения, вроде заглавной песни «Как тревожен этот путь» с музыкой Пугачевой (вообще большинство песен с музыкальной стороны созданы самой исполнительницей), так и рефлексивные «Старинные часы» с музыкой Р. Паулса и словами И. Резника, или лирическая песня «Жди и помни меня» Пугачевой и Резника.
С удовольствием воспринимаются и более жизнерадостные песни, такие как «Когда я буду бабушкой» на слова Цветаевой, или великолепная «Старая песня», переходящая в припеве в народный русский романс.
Слушая пластинку, мы жалеем лишь о том, что не можем одновременно видеть артистку. Но это единственный «недостаток» данного издания.
Марек Бжезняк
Trybuna Robotnicza. — Katowice, ПНР, 1983. — 17 августа (№ 193)
|
|
|
|
