|
Dziennik baltycki (Гданьск, ПНР) 17-18.05.80
"To moja publiczność" — mówi Ałła Pugaczowa
Ałła Pugaczowa, znakomita piosenkarka radziecka, w ciągu ostatnich kilku lat zdobyła w naszym kraju olbrzymią popularność. Jej dotychczasowe występy, zarówno na estradzie, jak i w telewizji, stanowiły w fachowym języku po prostu tzw. wejścia i nie dawały artystce możliwości pokazania jej wielkiego talentu. A stało się to dopiero wówczas, gdy za pośrednictwem PAGART artystka rozpoczęła występy z własnym 12-osobowym zespołem instrumentalno-wokalnym "Rytm", dając pełny, prawie 2-godzinny recital-show.
I stała się rzecz niebywala. Ałła Pugaczowa dowodzi, ze jest artystka wielkiej klasy. Prezentuje bowiem program niezwykle interesujący, bogaty, o roznorodnem styly, zawierający utwory o linii melodycznej trudnej, ale i komunikatywnej, program w pełni angazujący słuchacza. Artystka nie tylko pięknie spiewa, znakomicie porusza się po estradzie, ale i tańczy, a jej każdy gest ma swoją wymowę. Fascynuje przy tym żywiołowością i wdziękiem, stąd widz odnosi tak silne wrażenie.
Ałła Pugaczowa, w swoim wielkim tournee po naszym kraju (20 recitali), po odwiedzeniu Warszawy, Lublina, Łodzi, Krakowa, Zabrza, Częstochowy, Wrocławia, Szczecina, zawitała do Gdańska, dając w hali Stoczni Gdanskiej 2 piękne, niezapomniane występy.
Ałła Pugaczowa związała się z muzyką bardzo wcześnie, bo od 16 roku życia. W Moskwie uczęszczała do szkoly muzycznej, uczyła sie gry na fortepianie, interesując sie równocześnie tańcem. Pociągał ja jednak nade wszystko spiew, toteż jego nauce poświęciła się bez reszty.
Zadebiutowała w radiu moskiewskim, a jej piosenka pt. "Robot" stała się niezwykle popularna w Kraju Rad. Wkrótce dwaj znani aktorzy zaproponowali uzdolnionej Alle występy w zespole estradowym. Występy w tym zespole, jak i wielu innych, wpłynęły dodatnio na dalszy rozwój dobrze zapowiadającej się piosenkarki, przyszlej artystki estrady.
Odtąd uczestniczyła w licznych festiwalach i konkursach krajowych i zagranicznych, a piosenki w jej wykonaniu nie schodzą z anteny radiowej i TV. Uczestnicząc we Wszechzwiązkowym Konkursie Wokalnym w Moskwie (1974), wraz z Estończykiem Jak Joalą zdobyła III nagrodę.
Już w rok póżniej, w międzynarodowej imprezie „Złoty Orfeusz” w Bułgarii za piosenkę „Arlekino” zdobyła Grand Pnx, a w 1976 roku była honorowym gościem Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie, zaś w 1978 roku — również na tej imprezie, jej piosenka „Królowie wszystko mogą” odniosła wielki sukces.
Ałła Pugaczowa koncertuje w wielu krajach, zdobywając wszędzie gorący aplauz publiczności. W dorobku swoim ma 5 nagranych longplayów, kilka opracowanych programów piosenkarskich, na które w większości składają się własne kompozycje. Znakomicie też zadebiutowała w filmie muzycznym pt. „Kobieta, która śpiewa".
—Czy ma pani jakąś własną, przez siebie opracowana receptę na tak doskonałe wykonawstwo estradowe?
—Dobrze czuję sie w piosenkach nastrojowych, pogodnych czy też pełnych ekspresji, wymagająjcych dużego ładunku dramatyzmu czy też temperamentu. Przypuszczam, źe każdy tworzy własną receptę i ta na miarę swoich możliwości, swojej indywidualności. Staram się wykorzystać jak najwszechstronniej to wszystko, czego uczyłam się w ciągu wielu lat rzetelnej pracy, umożliwiającej solidne obcowanie z estradą. Są utwory wymagające skupienia, skoncentrowania się na interpretacji głosem, gestem, ale są i takie, które wzbogaca się tańcem. Nie wyobrażam sobie, by wykonawca ograniczał się do zwykłego, statycznego odśpiewania utworu przed publicznością i liczył na sukces. Wydaje mi sie, źe mój rodzaj przekazywania utworów muzycznych sprawdził sie, co potwierdza reakcja publiczności. To mnie ogromnie cieszy i wobec niej zobowiązuje.
—To, co pani prezentuje na estradzie, podbija naszego, skądinąd wymagającego, słuchacza. Jak więc ocenia pani polską publiczność?
—Nie chciałabym, aby moja odpowiedź poczytana została jako gest kurtuazyjny. Powiem krótko: polska publiczność to moja publiczność. Reaguje serdecznie i żywiołowo. Wszędzie odczuwam bliski z nią kontakt czy to w Gdańsku czy w innych miastach waszego pięknego kraju. A każdemu artyście no takim kontakcie zależy.
—Jak pani godzi odpowiedzialną pracę zawodową, zwłaszcza, ze będąc żoną znanego reżysera Aleksandra Stefanowicza i matką 9-let-niej córki, ciąży na pani trud wychowania dziecka?
—Jest to problem złożony, ale jakoś sobie rodzę, nie zaniedbując pracy na estradzie i łącząc ją z życiem prywatnym, a więc rodzinnym. Tu, w Gdańsku, dowiedziałam się, że niedługo wasza gazeta obchodzić będzie piękny jubileusz 35-lecia. Proszę przeto, z tej okazji, o przekazanie zespołowi redakcyjnemu jak i czytelnikom „Dziennika Bałtyckiego” moich najserdeczniejszych życzeń — dalszych pięknych sukcesów.
Rozmawiał: EUGENIUSZ MELECH
ПЕРЕВОД
«Это моя публика», — говорит Алла Пугачёва
Алла Пугачёва, выдающаяся советская певица, за последние несколько лет завоевала огромную популярность в нашей стране. Её прежние выступления как на эстраде, так и на телевидении, выражаясь профессиональным языком, были лишь так называемыми «выходами» и не давали артистке возможности продемонстрировать свой великий талант. Это стало возможным только тогда, когда при посредничестве PAGART артистка начала выступления со своим собственным инструментально-вокальным ансамблем «Ритм» из 12 человек, представив полноценное почти двухчасовое сольное концерт-шоу.
И произошло нечто невероятное. Алла Пугачёва доказывает, что она артистка высочайшего класса. Она представляет чрезвычайно интересную, богатую, разнообразную по стилю программу, содержащую произведения со сложной, но в то же время доступной мелодической линией — программу, которая полностью захватывает слушателя. Артистка не только прекрасно поёт и великолепно двигается по сцене, но и танцует, и каждый её жест имеет своё значение. При этом она завораживает своей экспрессией и обаянием, отчего зритель остаётся под сильнейшим впечатлением.
Алла Пугачёва в рамках своего большого турне по нашей стране (20 сольных концертов), посетив Варшаву, Люблин, Лодзь, Краков, Забже, Ченстохову, Вроцлав и Щецин, прибыла в Гданьск, дав в зале Гданьской судоверфи два прекрасных, незабываемых выступления.
Алла Пугачёва связала свою жизнь с музыкой очень рано, с 16 лет. В Москве она посещала музыкальную школу, училась игре на фортепиано, одновременно интересуясь танцами. Однако больше всего её привлекало пение, поэтому его изучению она посвятила себя без остатка.
Она дебютировала на московском радио, и её песня под названием «Робот» стала необычайно популярна в Стране Советов. Вскоре двое известных актёров предложили талантливой Алле выступления в эстрадном коллективе. Выступления в этом ансамбле, как и во многих других, положительно повлияли на дальнейшее развитие подающей большие надежды певицы, будущей артистки эстрады.
С тех пор она принимала участие во многочисленных отечественных и зарубежных фестивалях и конкурсах, а песни в её исполнении не сходят с радио- и телеэфиров. Участвуя во Всесоюзном конкурсе артистов эстрады в Москве (1974), она вместе с эстонцем Яаком Йоалой завоевала III премию.
Уже через год на международном конкурсе «Золотой Орфей» в Болгарии за песню «Арлекино» она получила Гран-при, в 1976 году была почетным гостем Международного фестиваля песни в Сопоте, а в 1978 году — также на этом фестивале — её песня «Всё могут короли» добилась огромного успеха.
Алла Пугачёва выступает с концертами во многих странах, повсюду завоёвывая горячие аплодисменты публики. В её активе 5 записанных лонгплеев, несколько подготовленных песенных программ, большинство из которых состоят из её собственных композиций. Также она успешно дебютировала в музыкальном фильме под названием «Женщина, которая поёт».
— Есть ли у вас свой собственный, разработанный вами рецепт столь безупречного эстрадного исполнительства?
— Я хорошо чувствую себя в песнях лирических, жизнерадостных или же полных экспрессии, требующих большого драматического накала или темперамента. Полагаю, что каждый создаёт свой собственный рецепт, и делает это в меру своих возможностей, своей индивидуальности. Я стараюсь максимально разносторонне использовать всё то, чему училась на протяжении многих лет добросовестного труда, позволяющего уверенно чувствовать себя на эстраде. Есть произведения, требующие сосредоточенности, концентрации на интерпретации голосом, жестом, но есть и такие, которые обогащаются танцем. Я не представляю себе, чтобы исполнитель ограничивался обычным, статичным пением произведения перед публикой и рассчитывал на успех. Мне кажется, что мой способ подачи музыкальных произведений себя оправдал, что подтверждает реакция публики. Это меня очень радует и накладывает передо мной обязательства.
— То, что вы демонстрируете на сцене, покоряет нашего, в общем-то, требовательного слушателя. Как вы оцениваете польскую публику?
— Мне не хотелось бы, чтобы мой ответ сочли за жест вежливости. Скажу кратко: польская публика — это моя публика. Она реагирует сердечно и эмоционально. Везде я чувствую близкий контакт с ней, будь то в Гданьске или в других городах вашей прекрасной страны. А в таком контакте заинтересован каждый артист.
— Как вы совмещаете ответственную профессиональную работу, тем более что, будучи женой известного режиссёра Александра Стефановича и матерью 9-летней дочери, на вас лежит труд по воспитанию ребёнка?
— Это сложный вопрос, но я как-то справляюсь, не пренебрегая работой на эстраде и совмещая её с личной, то есть семейной жизнью. Здесь, в Гданьске, я узнала, что скоро ваша газета будет отмечать прекрасный 35-летний юбилей. Поэтому по этому случаю прошу передать редакционному коллективу и читателям «Dziennik Bałtycki» мои самые искренние пожелания дальнейших прекрасных успехов.
«Для читателей „Dziennik Bałtycki“ от всего сердца женщины, которая поет.
А. Б. Пугачева».
Беседовал: ЭУГЕНИУШ МЕЛЕХ
Dziennik Bałtycki.— Gdansk, ПНР, 1980. — 17-18 мая (№111)
|
|
|
|
