|
Fakty i wydarzenia (Варшава, ПНР) 5-85
Stworzyła siebie sama
Fenomen Ałły Pugaczowej
„Gwiazda” Ałły Pugaczowej wzeszła nie od razu. Przez kilka lat występowała ona na estradzie z zespołami wokalno-instrumentalnymi w różnych radzieckich miastach. Kto zrobił z niej „gwiazdę”? Ma się rozumieć, że nie impresaria, biznes i reklama... Pugaczowa stworzyła siebie sama, dlatego że zawsze nosiła w sobie sztukę, dlatego że zawsze żył w niej artysta i potrzeba było tylko czasu, żeby sztuka rozwinęła skrzydła, a artysta osiągnął twórczą dojrzałość.
Koncerty Ałły Pugaczowej trwają półtorej — dwie godziny. Jeden ze swoich programów nazwała ona "Monolog piosenkarki”. Piosenki brzmią jedna po drugiej, bez muzycznych antraktów, prawie bez pauz. Jest to spowiedź pełna dramatyzmu i ironii, liryki i burleski. Piosenkarka jakby dzieli się uczuciami, które przepełniają jej duszę: miłości, smutku, nadziei, gniewu, czułości.
Emocjonalna otwartość piosenkarki jest nietypowa dla tradycyjnej radzieckiej estrady, bliska jest natomiast estradzie jazzowej i improwizacyjnej. Lubi ona prawdziwą, wzniosłą poezję. Szekspir, Cwietajewa, Pasternak... Wiersze tych poetów w dużym stopniu określają liryczno-muzyczny świat samej Pugaczowej.
Luźny chiton, kaskada wpadających w miedziane włosów — oto wszystkie akcesoria, którymi posługuje się przy odgrywaniu swoich piosenek. Dwa lub trzy wymowne gesty i przed publicznością pojawia się wzruszający Arlekino lub pechowy król, wesoła babcia lub kanciasty nastolatek, pojawia się sama piosenkarka — to niepohamowanie swobodna, ryzykownie błazeńska, to powściągliwa i surowa.
ПЕРЕВОД
Она создала себя сама
Феномен Аллы Пугачевой
«Звезда» Аллы Пугачевой зажглась не сразу. В течение нескольких лет она выступала на эстраде с вокально-инструментальными ансамблями в разных советских городах. Кто сделал из нее «звезду»? Само собой разумеется, что не импресарио, бизнес и реклама... Пугачева создала себя сама, потому что всегда носила в себе искусство, потому что в ней всегда жил артист, и нужно было только время, чтобы искусство расправило крылья, а артист достиг творческой maturity.
Концерты Аллы Пугачевой длятся полтора — два часа. Одну из своих программ она назвала «Монолог певицы». Песни звучат одна за другой, без музыкальных антрактов, почти без пауз. Это исповедь, полная драматизма и иронии, лирики и бурлеска. Певица как бы делится чувствами, которые переполняют ее душу: любовью, грустью, надеждой, гневом, нежностью.
Эмоциональная открытость певицы нетипична для традиционной советской эстрады, но близка к джазовой и импровизационной эстраде. Она любит настоящую, возвышенную поэзию. Шекспир, Цветаева, Пастернак... Стихи этих поэтов в значительной степени определяют лирико-музыкальный мир самой Пугачевой.
Свободный хитон, каскад медно-рыжих волос — вот и все аксессуары, которыми она пользуется при разыгрывании своих песен. Два или три выразительных жеста — и перед публикой появляется трогательный Арлекин или неудачливый король, веселая бабушка или угловатый подросток, появляется сама певица — то безудержно свободная, рискованно-паяцкая, то сдержанная и суровая.
Fakty i wydarzenia. — Варшава, ПНР, 1985. — № 5
|
|
|
|
