|
Przyjazn (Варшава, ПНР) 43-83 (октябрь)
Ałła Pugaczowa dla uczniów z Goleszowa
Stało się niemal zasadą, że nauczyciele języka rosyjskiego nadają ton działalności szkolnych kół Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, a nawet w tych szkołach, w których nie ma tych kół, właśnie oni inicjują imprezy na rzecz przyjaźni polsko-radzieckiej.
Tę prawidłowość potwierdza Gminna Szkoła Zbiorcza w Goleszowie, woj. Bielsko-Biała, a raczej nauczycielka języka rosyjskiego w tej szkole, mgr Maria Baran. Jej staraniem i przy współudziale dyrekcji zorganizowano tu imprezę jeśli nie oryginalną, to absorbującą całe środowisko i bardzo udaną - wystawę korespondencji uczniów klas VI i VII z uczniami szkół radzieckich.
Ta ekspozycja to plon ponad 3-letniej korespondencji, składający się z najbardziej interesujących listów (spośród ponad tysiąca otrzymanych), widokówek, odznak, znaczków pocztowych, etykiet zapałczanych, zdjęć, albumów krajoznawczych i różnego rodzaju pamiątek. Wszystkie te eksponaty otrzymali goleszowscy uczniowie od kolegów z Białorusi, Ukrainy, Litwy, a nawet z dalekiego Kazachstanu, Gruzji i innych republik radzieckich.
Co ciekawsze - ta wystawa nie jest statyczna, „ilustrowana” jest bowiem relacjami uczennic o tej korespondencji, o rozwijaniu się dzięki niej serdecznych, koleżeńskich przyjaźni, o ciekawych „historiach" opisywanych w listach. Wynika z nich bez wątpienia, że uczniowie szkół radzieckich interesują się wielce życiem swych rówieśników w Polsce i w ogóle naszym krajem, z ciekawością czytają każdy list polskich koleżanek i kolegów. W tych relacjach, komentarzach do listów, mówi się też o naszym magazynie „Przyjaźń”, że dzięki niemu znajdują goleszowianie nowych przyjaciół w Związku Radzieckim, bo „Przyjaźń” drukuje adresy radzieckich uczniów, chcących korespondować z polskimi uczniami.
Korespondencja goleszowskich uczniów to nie tylko wymiana listów i wszelkiego rodzaju pamiątek. Podczas wakacji, w lipcu br., na skutek tej korespondencji przyjechała do Goleszowa z matką koleżanka ze Związku Radzieckiego. Ileż to było radości! A podczas najbliższych ferii zimowych nasza uczennica złoży wizytę w Związku Radzieckim zapewne też ze swoją mamą. W najbliższej przyszłości należy się spodziewać więcej i takich wymian.
Wystawa wzbudziła zainteresowanie całej okolicy łącznie z Cieszynem, wskutek czego zaproszono do Goleszowa okoliczne szkolne koła TPPR i nauczycieli języka rosyjskiego, aby zapoznać ich bliżej z działalnością goleszowskiego koła TPPR i spopularyzować tę jego cenną inicjatywę.
Co więcej, za pośrednictwem Radia Moskwa poproszono Ałłę Pugaczową o wykonanie piosenki „Arlekino” dla organizatorów wystawy szkolnego koła TPPR w Goleszowie.
(a)
Fot. Archiwum
ПЕРЕВОД
Алла Пугачева для школьников из Голешува
Стало почти правилом, что учителя русского языка задают тон деятельности школьных кружков Общества польско-советской дружбы (TPPR), и даже в тех школах, где таких кружков нет, именно они инициируют мероприятия в пользу польско-советской дружбы.
Эту закономерность подтверждает Сводная общинная школа в Голешуве (Бельское воеводство), а точнее — учительница русского языка в этой школе, магистр Мария Баран. Её усилиями и при содействии дирекции здесь было организовано если не оригинальное, то увлекающее все окружение и очень успешное мероприятие — выставка корреспонденции учеников VI и VII классов с учениками советских школ.
Эта экспозиция — плод более чем 3-летней переписки, состоящий из наиболее интересных писем (из более чем тысячи полученных), открыток, значков, почтовых марок, спичечных этикеток, фотографий, краеведческих альбомов и различного рода сувениров. Все эти экспонаты голешувские школьники получили от коллег из Белоруссии, Украины, Литвы и даже из далекого Казахстана, Грузии и других советских республик.
Что еще интереснее — эта выставка не статична, так как она «иллюстрируется» рассказами учениц об этой переписке, о развивающейся благодаря ей сердечной, товарищеской дружбе, об интересных «историях», описываемых в письмах. Из них, без сомнения, следует, что ученики советских школ очень интересуются жизнью своих сверстников в Польше и вообще нашей страной, с любопытством читают каждое письмо польских подруг и друзей. В этих рассказах и комментариях к письмам также говорится о нашем журнале «Дружба» («Przyjaźń») — о том, что благодаря ему жители Голешува находят новых друзей в Советском Союзе, потому что «Дружба» печатает адреса советских школьников, желающих переписываться с польскими ребятами.
Переписка голешувских учеников — это не только обмен письмами и всевозможными сувенирами. Во время каникул, в июле текущего года, в результате этой переписки в Голешув с матерью приехала подруга из Советского Союза. Сколько же было радости! А во время ближайших зимних каникул наша ученица нанесет визит в Советский Союз, вероятно, тоже со своей мамой. В ближайшем будущем следует ожидать больше подобных обменов.
Выставка вызвала интерес во всей округе, включая Цешин, в результате чего в Голешув были приглашены окрестные школьные кружки Общества польско-советской дружбы и учителя русского языка, чтобы ближе ознакомить их с деятельностью голешувского кружка TPPR и популяризировать эту его ценную инициативу.
Более того, при посредничестве Радио Москва Аллу Пугачеву попросили исполнить песню «Арлекино» для организаторов выставки школьного кружка Общества польско-советской дружбы в Голешуве.
Przyjazn. — Варшава, ПНР, 1983. — № 43 (октябрь)
|
|
|
|
