|
Slowo powszechne (Варшава, ПНР) 16.06.85
Teatr Ałły Pugaczowej
KIEDYŚ powiedziano o niej: „kobieta, która śpiewa”. Dziś określenie to stało się dalece niepełne: Ałła Pugaczowa nie tylko śpiewa, ale układa również muzykę i teksty do swoich piosenek, jest aktorką filmową, a także reżyserem teatralizowanych widowisk rewiowo-muzycznych.
Uhonorowana została tytułem Ludowej Artystki Federacji Rosyjskiej. Od tego też faktu Ałła Pugaczowa rozpoczęła swą wypowiedź dla czasopisma „Sowietskaja Kultura”:
— Ucieszyłam się, oczywiście, z tego wyróżnienia, ale trochę ogarnął mnie lęk. Ten tytuł zobowiązuje do jeszcze bardziej intensywnego działania. A tymczasem kłopotów co niemiara, a największy z repertuarem. Nie jestem ani zawodową kompozytorką, ani poetką, a jednak układam dla siebie piosenki. Dlaczego? Po prostu dlatego, że odczuwam ich brak. Wolałabym naturalnie korzystać z utworów profesjonalistów, ale rzecz w tym, że aby włączyć je do swego repertuaru, musiałabym je sama polubić. A to się zdarza, niestety, rzadko. Świetny kompozytor Rajmond Pauls zaproponował mi ostatnio kilka swoich nowych piosenek, ale oboje stwierdziliśmy, że nie są one dla mnie. I dlatego wciąż oczekuję na takie utwory, które odpowiadałyby mojej osobowości i stylowi.
Jednak oczekiwać, to nie znaczy siedzieć z założonymi rękoma. Oczekuję więc i jak się zdaje, coś niecoś już znalazłam. Do mego nowego programu włączyłam piosenki utalentowanych młodych kompozytorów: Nikołajewa, Reznikowa i Czerniawskiego. Program ten zapoczątkował nowy rodzaj spektakli, który już umownie nazwano „Teatrem Ałły Pugaczowej”, a którego będę reżyserem i niejako gospodarzem. Będą w nim występować zaproszeni artyści — piosenkarze, tancerze, nawet cyrkowcy, będzie oczywiście i orkiestra , i bogata oprawa scenograficzna.
Cóż jeszcze? W wytwórni „Mosfilm” nakręcamy film telewizyjny, w którym Pugaczowa gra... Pugaczową. Na estradzie i w życiu... Teraz jadę do Sztokholmu, gdzie mam nagrać longplay’a. To będzie już moja druga płyta w tym kraju. Piosenki kompozytorów szwedzkich śpiewam po angielsku. I to chyba na razie wszystko.
ПЕРЕВОД
Театр Аллы Пугачевой
КОГДА-ТО о ней сказали: «женщина, которая поет». Сегодня это определение стало далеко не полным: Алла Пугачева не только поет, но и сочиняет музыку и тексты к своим песням, является киноактрисой, а также режиссером театрализованных эстрадно-музыкальных представлений.
Она была удостоена звания Народной артистки РСФСР. Именно с этого факта Алла Пугачева начала свое заявление для газеты «Советская культура»:
— Я, конечно, обрадовалась этому отличию, но меня также охватил легкий страх. Это звание обязывает к еще более интенсивной деятельности. А между тем забот пруд пруди, и самая большая — с репертуаром. Я не являюсь ни профессиональным композитором, ни поэтом, и тем не менее сама сочиняю для себя песни. Почему? Просто потому, что ощущаю их нехватку. Я бы, естественно, предпочла использовать произведения профессионалов, но дело в том, что для включения их в свой репертуар я должна сначала полюбить их сама. А это случается, к сожалению, редко. Замечательный композитор Раймонд Паулс предложил мне недавно несколько своих новых песен, но мы оба пришли к выводу, что они мне не подходят. И поэтому я все еще жду таких произведений, которые соответствовали бы моей личности и стилю.
Однако ждать — не значит сидеть сложа руки. Я жду и, как кажется, кое-что уже нашла. В свою новую программу я включила песни талантливых молодых композиторов: Николаева, Резникова и Чернавского. Эта программа положила начало новому виду спектаклей, который уже условно назвали «Театром Аллы Пугачевой», а я буду его режиссером и своего рода хозяйкой. В нем будут выступать приглашенные артисты — певцы, танцоры и даже цирковые исполнители, будет, конечно, и оркестр, и богатая сценографическая палитра.
Что еще? На киностудии «Мосфильм» мы снимаем телевизионный фильм, в котором Пугачева играет... Пугачеву. На эстраде и в жизни... Сейчас я еду в Стокгольм, где должна записать диск-гигант. Это будет уже моя вторая пластинка в этой стране. Песни шведских композиторов я пою на английском языке. И это, пожалуй, пока все.
Slowo powszechne. — Варшава, ПНР, 1985. — 16 июня
|
|
|
|
