|
Spiewamy i tanczymy (Варшава, ПНР) 1-77
Ałła, Ałła, Ałła
Zanim do nas przyjechała, poprzedziła ją sława znakomitej piosenkarki, najciekawszego zjawiska radzieckiej estrady ostatnich lat. Ci, którym udało się słyszeć i oglądać Ałłę Pugaczową w Słonecznym Brzegu czy na MIDEM w Cannes, rozpływali się w zachwytach, towarzyszyły im również entuzjastyczne recenzje prasowe.
I my mieliśmy wreszcie okazję poznać tę interesującą piosenkarkę, wystąpiła ona bowiem z własnym recitalem jako gość Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie. Ałła Pugaczowa wybrała na swój występ piosenki utrzymane w różnych nastrojach. Dało jej to możliwość pełnego zaprezentowania kunsztu estradowego. Nie pominęła oczywiście Arlekina, utworu, który — mimo iż znany od dawna — w jej oryginalnej interpretacji nabrał całkiem nowego wyrazu. Autor i pierwszy wykonawca tej piosenki Emil Dymitrow mówi, że Ałła tchnęła w jego utwór nowe życie.
Czym zachwyca Pugaczowa? Poza doskonałymi warunkami głosowymi posiada wielki talent dramatyczny. Interpretuje piosenki jak urodzona aktorka, trafiając doskonale w ich klimat i nastrój. Łączy przy tym bezbłędnie gest, mimikę i ruch.
Do niedawna Ałła Pugaczowa nie myślała wcale, że poświęci się właśnie piosence. Owszem, śpiewała w chórze na uczelni, ale przede wszystkim studiowała dyrygenturę chóralną. Potem jednak zmieniła zainteresowania. Po ukończeniu studiów zaczęla śpiewać w filharnomji, a następnie związała się ze znaną orkestrą Olega Lundstrema. W 1974 roku została solistką jednego z najbardziej popularnych zespołów estradowych, jakimi są „Wiesiołyje Rebiata”. Lata pracy nad sobą przyniosły doskonałe efekty. Pugaczowa została laureatką Wszechzwiązkowego Konkursu Artystów Estrady i otrzymała główną nagrodę — Złotego Orfeusza — na XI Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Słonecznym Brzegu. Także na ubiegłorocznych targach płytowych MIDEM w Cannes uznano ją za „prawdziwe objawienie" Tyle sukcesów mogłoby niejednemu zawrócić w głowie. Pugaczowa na szczęście pozostała nadal sympatyczną i bardzo bezpośrednią dziewczyną. Powiada, że dużo pracuje, że zawsze była to jej zasada życiowa. Praca na pewno, ale czy tylko? Piosenkarka ma wielki talent i to on właśnie sprawił, że określa się ją mianem indywidualności estradowej.
Anna Baczewska
ПЕРЕВОД
Алла, Алла, Алла
Ещё до того, как она приехала к нам, её предваряла слава великолепной певицы, интереснейшего явления советской эстрады последних лет. Те, кому довелось слышать и видеть Аллу Пугачёву на Солнечном Берегу или на MIDEM в Каннах, расплывались в восторгах, им вторили и восторженные отзывы в прессе.
И у нас наконец-то появилась возможность познакомиться с этой интересной певицей, ведь она выступила со своим сольным концертом в качестве гостьи Международного фестиваля песни в Сопоте. Для своего выступления Алла Пугачёва выбрала песни, выдержанные в самых разных настроениях. Это дало ей возможность в полной мере продемонстрировать своё эстрадное мастерство. Разумеется, она не обошла вниманием «Арлекино» — произведение, которое, несмотря на то, что было известно уже давно, в её оригинальной интерпретации обрело совершенно новое звучание. Автор и первый исполнитель этой песни Эмил Димитров говорит, что Алла вдохнула в его произведение новую жизнь.
Чем же восхищает Пугачёва? Помимо великолепных голосовых данных, она обладает огромным драматическим талантом. Она интерпретирует песни как прирождённая актриса, безупречно попадая в их атмосферу и настроение. При этом она безошибочно сочетает жест, мимику и движение.
До недавнего времени Алла Пугачёва и вовсе не думала, что посвятит себя именно песне. Да, она пела в хоре института, но прежде всего изучала хоровое дирижирование. Однако затем её интересы изменились. После окончания учёбы она начала петь в филармонии, а после связала свою судьбу с известным оркестром Олега Лундстрема. В 1974 году стала солисткой одного из самых популярных эстрадных коллективов — «Весёлые ребята». Годы работы над собой принесли прекрасные плоды. Пугачёва стала лауреатом Всесоюзного конкурса артистов эстрады и получила главную награду — «Золотого Орфея» — на XI Международном фестивале песни на Солнечном Берегу. Также на прошлогодней музыкальной ярмарке MIDEM в Каннах её признали «настоящим откровением». Столько успехов могли бы многим вскружить голову. К счастью, Пугачёва по-прежнему осталась симпатичной и очень непосредственной девушкой. Она говорит, что много работает и это всегда было её жизненным принципом. Работа — безусловно, но только ли она? Певица обладает огромным талантом, и именно он сделал её столь яркой эстрадной индивидуальностью.
Анна Бачевская
Śpiewamy i tańczymy. — Варшава, 1977. — № 1
|
|
|
|
