1978 год, № 39 (сентябрь)
CZAS (Гданьск, Польша)
фото на 4 стр. обложки
Fot. Stanislaw Ossowski
Ałła Pugaczowa
PORTRET NA ŻYCZENIE
Marka Jasińskiego z Katowic
Karierę rozpoczęła w wieku szesnastu lat, jako uczennica moskiewskiej szkoły muzycznej. Już wtedy zwróciła na siebie uwagę oryginalnym stylem interpretacji i dobrym głosem. Po ukończeniu rocznych studiów pianistyki rozpoczęła występy estradowe. W plenerze, domach kultury, fabrykach śpiewała i grała na gitarze własne kompozycje z własnymi tekstami.
Przełom w twórczości Ałły Pugaczowej nastąpił w okresie jej pracy jako akompaniatorki w ... szkole cyrkowej. Kontakt z clownami, żonglerami, treserami wyzwolił w niej umiłowanie do piosenki aktorskiej, której wierna pozostała do dziś, i dzięki której zyskała sławę.
Prawdziwy rozgłos przyniosła jej piosenka do tekstu Borysa Barkasa - „Arlekin". Ałła wspomina: „czekałam i szukałam tego utworu przez dziesięć lat. On to właśnie pozwolił mi uwierzyć we własne siły, otworzył mi drogę do sukcesów".
W 1974 roku Ałła Pugaczowa zdobyła na konkursie Radzieckiej Estrady trzecią nagrodę. W rok później przyznano jej Grand Prix na festiwalu „,Złoty Orfeusz" w Bułgarii. W 1976 roku wystąpiła po raz pierwszy na festiwalu sopockim, jako gość honorowy. Już wtedy swą indywidualnością podbiła serca polskiej publiczności. Potem były występy w Czechosłowacji, NRD i na MIDEM we Francji. Wreszcie start w II Konkursie Interwizji w Sopocie uhonorowany Wielką Nagrodą za piosenki "Królowie wszystko mogą" i „,90 sonet Szekspira".
Alla Pugaczowa oprócz licznych udanych występów estradowych ma
w swym dorobku 5 singli i 4 plyty dlugogrające. Poza tym nakręcila film "Kobieta, która śpiewa", w którym zagrala samą siebie.
M. K.
Rate this file (current rating : 0 / 5 with 2 votes)
