|
Kobieta i zycie (Варшава) 13.07.83 (№28)
Pugaczowa i amatorzy
<...>
Wśród zdobywców najwyższych nagród tego festiwalu trzeba także wymienić zdobywczynię drugiego Srebrnego Samowara - Annę Gębal z Gdańska oraz tych, którzy otrzymali Brązowe Samowary: Tercet Żeński z Płocka, Romana Koguta z Opola, Longinę Saracką z Olkusza oraz Halinę Benedyk ze Szprotawy. Różne style i kierunki - od piosenki lirycznej, ballady, poprzez piosenkę charakterystyczną, jazzującą interpretację Romana Koguta, country Sarackiej do wystawności Benedyk w piosence „Muzyk” z repertuaru Ałły Pugaczowej. Spośród wyróżnionych podobał mi się jeszcze rockowy zespół „Rogatywka", Anna Miksa z Łodzi, dysponująca dobrze ustawionym głosem Irena Zdunek z Ciechanowa. Nie, na amatorów nie można było w tym roku narzekać; chociaż może nie znalazła się wśród nich jakaś wielka piosenkarska indywidualność, to jednak niemal wszyscy reprezentowali dość wysoki poziom wykonawczy.
A na drugim niejako biegunie tegorocznego Festiwalu Piosenki Radzieckiej należałoby umieścić udział w nim radzieckiej piosenkarki, Ałły Pugaczowej. To ona właśnie, obok amatorów, ściągnęła na siebie największą uwagę i dostarczyła największych artystycznych wzruszeń. Pugaczowa gościła już zresztą w naszym kraju wielokrotnie. Pamiętają ją widzowie festiwalu sopockiego, znana jest dość dobrze z płyt i telewizyjnych nagrań. Ale bodaj po raz pierwszy mieliśmy okazję podziwiać ją w zupełnie odmiennym repertuarze, a także w znanych piosenkach, które nabrały nowego wyrazu, swoistej głębi poprzez nowocześniejsze do nich podejście. Dzisiaj Pugaczowa należy bez wątpienia do grona największych radzieckich piosenkarek. Zrobiła zresztą w ostatnich latach dość dużą karierę nie tylko u nas, czy w Związku Radzieckim. Znają ją także słuchacze i miłośnicy jej talentu we Francji, Włoszech, Szwecji i w Japonii. Do Zielonej Góry Pugaczowa przyjechała z własnym zespołem akompaniującym, co pozwoliło jej na pełnię artystycznej wypowiedzi. Zespół „Recital”, z którym od jakiegoś czasu stale występuje, jest bardzo dobrym, nowoczesnym zespołem charakteryzującym się twardym, jazz-rockowym brzmieniem. Ci, którzy piosenkę radziecką kojarzą jeszcze dzisiaj wyłącznie z melodyjnością i rozlewnością mieli okazję naocznie się przekonać, jak bardzo zróżnicowane ma ona oblicze. A wygląda na to, że występ Ałły Pugaczowej w Zielonej Górze będzie miał i takie konsekwencje, że w następnym roku na tym festiwalu pojawi się jeszcze więcej piosenek z jej repertuaru.
CEZARY PRASEK
Zdjęcia: Romuald Broniarek
ПЕРЕВОД
Пугачева и любители
Среди обладателей главных наград этого фестиваля также необходимо упомянуть обладательницу второго Серебряного Самовара — Анну Гембаль из Гданьска, а также тех, кто получил Бронзовые Самовары: Женское трио из Плоцка, Романа Когута из Ополя, Лонгину Саратскую из Олькуша и Халину Бенедык из Шпротавы. Разнообразные стили и направления — от лирической песни, баллады, через характерную песню, джазовую интерпретацию Романа Когута, кантри Саратской до сценической пышности Бенедык в песне «Музыкант» из репертуара Аллы Пугачевой. Из числа отмеченных дипломами мне также понравился рок-коллектив «Рогатывка», Анна Микса из Лодзи и обладающая хорошо поставленным голосом Ирена Здунек из Цеханува. Нет, на любителей в этом году жаловаться не приходилось; хотя, возможно, среди них и не нашлось какой-то масштабной песенной индивидуальности, тем не менее практически все продемонстрировали довольно высокий исполнительский уровень.
А на другом полюсе нынешнего Фестиваля советской песни следовало бы расположить участие в нем советской певицы Аллы Пугачевой. Именно она, наряду с любителями, приковала к себе наибольшее внимание и подарила самые сильные художественные впечатления. Пугачева, впрочем, гостила в нашей стране уже неоднократно. Её помнят зрители сопотского фестиваля, она достаточно хорошо известна по пластинкам и телевизионным записям. Но, пожалуй, едва ли не впервые мы имели возможность восхищаться ею в совершенно ином репертуаре, а также в известных песнях, которые приобрели новое выражение, своеобразную глубину благодаря более современному подходу к ним. Сегодня Пугачева, без сомнения, принадлежит к числу величайших советских певиц. Она сделала в последние годы колоссальную карьеру не только у нас или в Советском Союзе. Её знают также слушатели и ценители её таланта во Франции, Италии, Швеции и Японии. В Зелёна-Гуру Пугачева приехала со своим собственным аккомпанирующим коллективом, что позволило ей добиться полноты художественного высказывания. Ансамбль «Рецитал», с которым она с некоторого времени постоянно выступает, является очень хорошим, современным коллективом, отличающимся жестким, джаз-роковым звучанием. Те, кто советскую песню ассоциирует еще и сегодня исключительно с мелодичностью и распевностью, имели возможность воочию убедиться, насколько разнородное лицо она имеет. И похоже, что выступление Аллы Пугачевой в Зелёна-Гуре будет иметь и такие последствия, что в следующем году на этом фестивале появится еще больше песен из её репертуара.
Цезарий Прасек
Kobieta i zycie. — Варшава, ПНР, 1983. — № 28 (13 июля)
|
|
|
|
